Karışık Grafik Terimleri:
Akrofonik: Sesleri, adları aynı sesle başlayan bir nesnenin resmiyle ifade etmek.
Asetat (Acetate): Kaplamalar için mekanik olarak üzerine yerleştirilen plastik sayfa.
Asılı Girinti: Bir paragrafın ilk satırının sol marja hizalandığı diğer satırlarına eşit miktarda girinti verildiği bir doküman stili. Liste halinde bilgi vermekte kullanılan etkin bir stildir. Bazen “asılı metin” de denebilir.
Aşağı Uzantılar (Desceıulers): Küçük harf kasası g, j, p, q ve y gibi harflerin gövdelerinden aşağıya sarkan bölümleri.
Ayak (Feet) : Bulunduğu yer üzerinde metal harfin bir parçasının bir bölümü.
Başlık Metni: Gövde metninden büyük olan, manşet ve başlıklarda kullanılan yazı,
Birleşik Harf: Bir birim olarak çizilen iki ya da daha fazla harf (ligature). Bazı yazı tiplerinde belirli harf çiftleri yan yana basıldıkları takdirde hoş durmayacak biçimde üst üste biner. Bunun yerine bir birleşik harfin konulması bu gibi durumlarda görünümü iyileştirir. Örnekler arasında fi ve fl çiftleri yer alır.
Buck slaııt: Geriye sola doğru eğimi olan yazı karakteri, italik (sola doğru eğimli) olanın karşıtı. Bu etki bazı foto gösterim makinelerinde bulunabilir,
Boşluklar (Spaces): Hile yerleştirme dizgide, metal hurufatın ince parçası, harf yüksekliğinden daha az, dizgi satırı içinde sözcükler ya da harfler arasında boşluk sağlamak için aralarına sokulan küçük metal parçalar.
Birene: Bir harfin üzerindeki aksan.
Bloklu: Tipografide metin sol ve sağ marjlarına hizalıysa bloklanmış, yani iki yana yaslı olur.
Broşür (Broclıure): Genellikle sekiz ya da daha çok şayiadan oluşan, bir kitapçık biçiminde ciltli küçük kitap,
Büyük Harf Kasası (Uppercase): Bir dizgi fontunun A, B, C, vb gibi büyük harfleri.
Cetvel Rakamları: Hepsi aynı genişlikte olan rakamlar. Verilerin tablo halinde sunumunu kolaylaştırır. Aynı zamanda izalı rakamlarda denir.
Cilt (Backhone) : Bir kitabın sırtı ya da cilt kenarı (omurga).
Çizgi (ünle): Kenar sularının ve kutuların içerdiği tipografik etkilerin bir çeşitlemesi için kullanılan, siyah çizgi.
Dış Çizgili Yazı (Outliııe): Yalnız dış sınırlarıyla (kömürleriyle) tanımlanmış yazı karakteri.
Dikit: Bir yazı tipinde (k, b ve d) harflerin diğer küçük harflerin x yüksekliğinin üstüne taşan kısmı.
Dingbat: Harf veya rakam (alfasayısal) olmayan karakter. Dingbant fontlar tamamen bu karakterlerden oluşur ve oklar, madde imleri ve araçlar gibi sembol ve diğer süslerin kaynağıdır.
Dul: Bir paragrafın sonunda tek başına kalan kelime ya da kelim parçası.
Eğik: Bir yazı tipinin eğik türü (oblique). Eğik yatığa (italik) benzer ama gerçek italiğin el yazısı benzeri niteliğini taşımaz.
El Yazısı (Script): El yazısı harf biçimlemesi üzerinde temellen dirilmiş yazı karakterleri.
Em, Em Boşluğu, Em Karat: Tipografide yaygın biçimde kullanılan bir ölçü birimidir. Em, punto genişliğidir. Örneğin 12 punto yazıda bir em 12 punto genişliktedir.
Em Dash (ayırıcı tire): Bir cümledeki kesintiyi göstermekte kullanılan, em genişliğinde bir çizgi.
En: Tipik olarak punto genişliğinin yarısıdır.
En, En Boşluğu, En Karat: Tipografide yaygın biçimde kullanılan bir ölçü birimidir.
En Dash (bitiştirici tire): En uzunluğunda bir tire, bir değer aralığını gösteriri. Bazı dizgiciler ayırıcı tire yerine bitiştirici tire kullanmayı tercih eder.
Eski Biçeni (OMStyle): Erken 17 yy. da getirilmiş yazı biçemleri,
Eski Biçeni (OMStyle): Erken 17 yy. da getirilmiş yazı biçemleri,
Eskiz (Dıımmy): Çeşitli unsurların nasıl düzenlenebileceğini gösteren, basılmış bir parçanın hazırlayıcı baskı taslağı,
Espas: Harfler ve kelimeler arasındaki aralık, boşluk.
Font: Bir yazı karakterinin bir ölçüde-sayıda (küçük ve büyük harf abece sistemi, sayıları, noktalama işaretleri, puntoları, başvuru işaretleri vb.) tüm karakterlerin bütünlükte topluluğu, Bir yazı tipinin belirli bir stil, ağırlık ve genişliği. Örnek olarak Times Roman Bold Extended verilebilir. Times bir yazı tipi ailesidir, Roman bir stildir, Bold bir ağırlıktır, Extended isebir genişliktir. Font ve yazı tipi genellikle bir diğeri yerine kullanılır. Elle dizgide font terimi belirli bir yazı tipi tasarımının tek bir punto boyunu betimlerdi. Sayısal dizgi teknolojisi ölçeklenebilir fontlara olanak tanıdığından bir fontu tanımlayan punto boyu artık geçersizdir.
Font Ailesi: Aynı zamanda yazı tipi ailesi de denir. Birlikte kullanılmak üzere tasarlanmış benzer fontların bir koleksiyonu. Örneğin Garamond ailesi roman ve italik stilleri, muhtelif ağırlıkları (regular.semibold ve bold) ve çeşitli genişlikleri (extended ve compressed) içerir.
Font Kontrastı: Bir fontun karakterlerinin çiziminde kullnılan hatların kalınlık erimi. Örneğin Helvetica fontunun kontrastı düşüktür çünkü harfler özdeş kalınlıkta hatlarla çizilir. Diğer bir yandan Bodoni fontu yüksek kontrasta sahiptir.
Format (Format): Biçemin, ölçümün ve baştan başa bir yayının görünüşü için genel bir deyim.
Galley Prova: Nihayi kopyaya son okuma yapılmasına izin verecek kadar yakın olan ve sayfa bağlanmadan önce alınan prova. Aynı zamanda tahsisi çıkışı da denen bu prova dizgi hatalarının kontrolünde kullanılır.
Gotik Yazı (Black Letter): 15. yy. da benimsenmiş el yazısının biçemidir. Üstelik el yazısı üzerinde temellen dirilmiş bir harf biçeminin adıdır.
Gövde Metni: Bir doküman’ın başlık ve spotlarından ayrışan ana metni.
Grafik: Görsel algılamanın özelliklerinden yararlanan bir çizimle ve grafik yasalarını uygulayarak nicel sıralı ya da nitel verilerin gösterimidir.
Greeking: Sayfa tasarımı amacıyla asıl metnin yerini tutacak anlamsız metin.
Grotesk: Antik yazının, çıplak iskeletinin inşa edilmiş hali.
Harf (Type): Abecenin harfleri ve sözcükler, tümceler, metin blokları v.b. yaratmak için yalın bir biçimde ya da bütünleşik olarak kullanılan diğer tüm karakterler,
Harf Aralığı: Özdeşlik algılaması oluşturmak için karakter çiftleri arasındaki yatay mesafenin ayarlanması, kerning; manşet gibi büyük yazı karakterleri kullanıldığında kritiktir. Yan yana gelen “Ty” harfleri, “y” nin kuyruğunun “T” nin kanadı altına girmesi için ayar gerektirir.
Harf Aralıkları: Harf aralıkları ayrı bir metin bloğuna bütün olarak yapılır ve buna izlemede denir. Bu, harf çiftlerinin arasındaki mesafeyi ayarlayan harf aralığından farklı bir şeydir. Harf aralıkları okunaklığı artırmak ve belirli bir alana metni oturtmak için kullanılır.
Hizalama: Metini marjlar arasındaki yerleşimi. Metin genellikle sadece bir marja sola ya da sağa hizalanır ve sola/sağa yaslı, ya da soldan/sağdan bloklu olarak adlandırılır. Her iki marjdada yaslanan metne bloklu metin denir.
İnisiyal harf: Bir paragrafın ilk büyük harfinin daha büyük puntoyla yazıldığı ve ilk satırın üstüne hizalandığı bir doküman stilidir. Metinde bölüm gibi yeni bir ayrımın başladığını gösterir.
İtalik: Bir yazı tipinin eğik ya da el yazısı benzeri sürümüdür. Düz duran yazı tiplerine genellikle roman denir.
Şerif: Malilerin kenarından uzanan tırnak,
Tasarım: Bir şeyi zihinde biçimlendirme, kurma; tasarımlanan biçim; tasavvur; dizaynın eş anlamlısı,
Tipografi (Typography): Yunanca typos (form) ve graphia (yazmak) sözcüklerinden türemiştir. Yazıyı bir forma sokma sanatı ve tekniğidir. Harften basıma çalışmanın sanatı ve işlemidir. Günümüzün teknolojisi, sanatı daha çok mekanikleştirerek, hızlı bir biçimde tipografi uğraşısını bir bilim yapmıştır,
Tipogram: Tipografik şiir,
Tipografist: Dizgiyi yerleştiren kişi ya da kişiler,
X-Çizgisi (X-Line): Orta çizgi (mean line) olarak adlandırılır. Küçük harf kasası harflerin üstünü gösteren çizgidir,
X-Yüksekliği (X-Height): Yukarı ve aşağı uzantıları dışında, küçük harf kasası harflerin gövde yüksekliği.
Yukarı Uzantıları (Ascenders): Harfin gövdesinden yukarıya çıkan; b, d, f, 1 ve t harflerindeki gibi küçük harf kasası harflerim bu parçası
Karakter: Tipografide bir harf, işaret ya da noktalama işareti gibi tek bir element.
Yukarı Uzantıları (Ascenders): Harfin gövdesinden yukarıya çıkan; b, d, f, 1 ve t harflerindeki gibi küçük harf kasası harflerim bu parçası
Karakter: Tipografide bir harf, işaret ya da noktalama işareti gibi tek bir element.
Karakter Kodlaması: Kodlama, karakter kodlarını bir fontun şekilleri ile eşleyen bir tablodur. En son font teknolojisi olan ve bilinen hemen tüm alfabeleri barındıracak biçimde tasarlanmış olan open type ta 32.768 olası tipografik kod vardır.
Karat: Belirli bir boşluk boyu için kullanılan bir dizgi terimi. Örneğin bir em karat punto boyu genişliği, en karat ise bunun yarı genişliğidir.
Kelime Ağırlığı: Okunaklılığı arttırmak için veya bir metin bloğunu belirli bir yere sığdırmak için kelimeler arasında verilen ortalama boşluk.
Leke Değeri: Bir metin bloğunun tutarlılığı. Bu, karakterleri oluşturan hatların kalınlığına bağlı olduğu gibi, metin bloğunda kullanılan puntoya ve satır aralığına da bağlıdır. Deneyimli dizgiciler leke değeri derken, metnin tutarlılığı, metin kompozisyonunda beyaz boşluk akışları olamaması ve düzgünlüğünden bahseder.
Metni Oturtmak: Metnin tamamı bir alan ya da sayfa sayısına sığması için boy ve boşluklarının ayarlanma süresi. Hesaplamayla ya da metin oturana kadar bilgisayarda yapılacak ardışık ayarlamalarla gerçekleşebilir.
Negatif Yazı, Negatif Metin: Siyah üzerine beyaz ya da koyu zemin üzerine basılan yazı.
Open Type: Eski font teknolojilerinin problemlerini çözer. Open Type fontlar platformlar arası uyumludur ve hemen her dilde dizgiye izin verecek biçimde onbinlerce şekilden oluşan karakter setlerini içerebilir. Küçük / büyük harfler ve eski tarz rakamlar gibi özel karakterler de ayrı bir font olmak yerine Open Type fontlara dahil edilmiştir. Adobe, ölçeklenebilir Open Type fontlara ek olarak dar bir punto aralığında dizilmek üzere tasarlanmış bir dizi Open Type fontu olan opticals seçeneğini de sunar.
Pi Karakterleri: Sıradan fontlara dahil edilmeyen, matematik sembolleri gibi özel tipografik karakterler.
Pika: Bir inçin yaklaşık altıda biri olan birim. Bir pika 12 puntoya eşittir.
Roman: Bir yazı tipinin (italik sürümün aksine) dik duran stil.
Sarkıt: Bir küçük harfin (y,p ve q gibi) satır çizgisinin altına sarkan kısmı. Çoğu yazı tipinde J ve Q gibi harflerde satır çizgisinin altına sarkar.
Satır Çizgisi: Bir yazı tipindeki karakterlerin çoğunu üzerinde durduğu varsayılan hayali çizgi.
Serif: Yazı tipi tasarımında bir harfi tanımlayan ana hatların uçlarında görünen, dekoratif amaçlı küçük süslemeler.
Sıkıştırılmış Font: Fontun belirli bir mekana daha fazla karakter sığdırmak için kullanılan daha dar sürümü.
Stil: Bir yazı tipinin ailesini oluşturan yatık ve kalın gibi varyasyonlarından biri.
Ters Yatık: Geriye doğru yatık olan yazı tipi. (italiğin tersi)
True Type: Ölçeklenebilir bir font teknolojisi.
Type 1: Sayısal metin için standart format. Adobe tarafından geliştirilen Type 1 kısa bir süre öncesine kadar en yaygın bulunan yazı tipi formatıydı. Type 1 in yerini çok daha fazla sayıda karakter, çoklu dil ve benzeri unsurlara sahip dillerde dizgi için yayılabilen elementler sunan opentype fontlar aldı.
Üstü Çizili: Temel olarak iptal işlemini gösteren bütün harflerin üstüne çizgi çekilmiş metin.
X Yüksekliği: Geleneksel olarak X yüksekliği küçük x harfinin yüksekliğidir. Genel bir kural olarak küçük harflerin sarkıt ve dikitleri hariç gövde yükseklikleridir. Bazı küçük harfler tasarımlarının bir parçası olarak sarkıt ve dikitleri olmadan bile x yüksekliğini hafifçe aşabilir yada altında kalabilir. Belirli büyük harflerin genişliğine dayalı bir ölçü olan aynı puntodaki farklı yazı tipleri arasında x yüksekliği önemli ölçüde değişkenlik gösterebilir.
Gövde Metni: Bir dökümanın başlık ve spotlarından ayrışan ana metni.
Greeking: Sayfa tasarımı amacıyla asıl metnin yerini tutacak anlamsız metin.
Harf Aralığı: Özdeşlik algılaması oluşturmak için karakter çiftleri arasındaki yatay mesafenin ayarlanması, kerning, manşet gibi büyük yazı karakterleri kullanıldığında kritiktir. Yan yana gelen Ty harfleri ?y?nin kuyruğunun ?T? nin kanadı altına girmesi için ayar gerektirir.
Harf Aralıkları: Harf aralıkları ayrı bir metin bloğuna bütün olarak yapılır ve buna izleme de denir. Bu, harf çiftlerinin arasındaki mesafeyi ayarlayan harf aralığından farklı bir şeydir. Harf aralıkları okunaklığı artırmak ve belirli bir alana metni oturtmak için kullanılır.
Hizalama: Metnin marjlar arasındaki yerleşimi. Metin genellikle sadece bir marja sola sola yada sağa hizalanır ve sola sağa yaslı, yada soldan sağdan bloklu olarak adlandırılır. Her iki marjdada yaslanan metne bloklu metin denir.
İnisiyal Harf: Bir paragrafın ilk büyük harfinin daha büyük puntoyla yazıldığı ve ilk satırın üstüne hizalandığı bir doküman stilidir. Metinde bölüm gibi yeni bir ayrımın başladığını gösterir.
İtalik: Bir yazı tipinin eğik yada el yazısı benzeri sürümü. Düz duran yazı tiplerine genellikle roman denir.
Kabartma Harf: Bir paragrafın ilk büyük harfinin daha büyük puntoyla yazılması ve metnin ilk satırının çizgisine hizalanması.
Karat: Belirli bir boşluk boyu için kullanılan bir dizgi terimi. Örneğin bir em karat punto boyu genişliği, en karat ise bunun yarı genişliğidir.
Kelime Ağırlığı: Okunaklılığı arttırmak için veya bir metin bloğunu belirli bir yere sığdırmak için kelimeler arasında verilen ortalama boşluk.
Leke Değeri: Bir metin bloğunun tutarlılığı. Bu, karakterleri oluşturan hatların kalınlığına bağlı olduğu gibi, metin bloğunda kullanılan puntoya ve satır aralığına da bağlıdır. Deneyimli dizgiciler leke değeri derken, metnin tutarlılığı, metin kompozisyonunda beyaz boşluk akışları olamaması ve düzgünlüğünden bahseder.
Metni Oturtmak: Metnin tamamı bir alan ya da sayfa sayısına sığması için boy ve boşluklarının ayarlanma süresi. Hesaplamayla ya da metin oturana kadar bilgisayarda yapılacak ardışık ayarlamalarla gerçekleşebilir.
Negatif Yazı, Negatif Metin: Siyah üzerine beyaz ya da koyu zemin üzerine basılan yazı.
Open Type: Eski font teknolojilerinin problemlerini çözer. Open Type fontlar platformlar arası uyumludur ve hemen her dilde dizgiye izin verecek biçimde onbinlerce şekilden oluşan karakter setlerini içerebilir. Küçük / büyük harfler ve eski tarz rakamlar gibi özel karakterler de ayrı bir font olmak yerine Open Type fontlara dahil edilmiştir. Adobe, ölçeklenebilir Open Type fontlara ek olarak dar bir punto aralığında dizilmek üzere tasarlanmış bir dizi Open Type fontu olan opticals seçeneğini de sunar.
Pi Karakterleri: Sıradan fontlara dahil edilmeyen, matematik sembolleri gibi özel tipografik karakterler.
Pika: Bir inçin yaklaşık altıda biri olan birim. Bir pika 12 puntoya eşittir.
Roman: Bir yazı tipinin (italik sürümün aksine) dik duran stil.
Sarkıt: Bir küçük harfin (y,p ve q gibi) satır çizgisinin altına sarkan kısmı. Çoğu yazı tipinde J ve Q gibi harflerde satır çizgisinin altına sarkar.
Satır Çizgisi: Bir yazı tipindeki karakterlerin çoğunu üzerinde durduğu varsayılan hayali çizgi.
Serif: Yazı tipi tasarımında bir harfi tanımlayan ana hatların uçlarında görünen, dekoratif amaçlı küçük süslemeler.
Sıkıştırılmış Font: Fontun belirli bir mekana daha fazla karakter sığdırmak için kullanılan daha dar sürümü.
Stil: Bir yazı tipinin ailesini oluşturan yatık ve kalın gibi varyasyonlarından biri.
Ters Yatık: Geriye doğru yatık olan yazı tipi. (italiğin tersi)
True Type: Ölçeklenebilir bir font teknolojisi.
Type 1: Sayısal metin için standart format. Adobe tarafından geliştirilen Type 1 kısa bir süre öncesine kadar en yaygın bulunan yazı tipi formatıydı. Type 1 in yerini çok daha fazla sayıda karakter, çoklu dil ve benzeri unsurlara sahip dillerde dizgi için yayılabilen elementler sunan opentype fontlar aldı.
Üstü Çizili: Temel olarak iptal işlemini gösteren bütün harflerin üstüne çizgi çekilmiş metin.
X Yüksekliği: Geleneksel olarak X yüksekliği küçük x harfinin yüksekliğidir. Genel bir kural olarak küçük harflerin sarkıt ve dikitleri hariç gövde yükseklikleridir. Bazı küçük harfler tasarımlarının bir parçası olarak sarkıt ve dikitleri olmadan bile x yüksekliğini hafifçe aşabilir yada altında kalabilir. Belirli büyük harflerin genişliğine dayalı bir ölçü olan aynı puntodaki farklı yazı tipleri arasında x yüksekliği önemli ölçüde değişkenlik gösterebilir.
Gövde Metni: Bir dökümanın başlık ve spotlarından ayrışan ana metni.
Greeking: Sayfa tasarımı amacıyla asıl metnin yerini tutacak anlamsız metin.
Harf Aralığı: Özdeşlik algılaması oluşturmak için karakter çiftleri arasındaki yatay mesafenin ayarlanması, kerning, manşet gibi büyük yazı karakterleri kullanıldığında kritiktir. Yan yana gelen Ty harfleri ?y?nin kuyruğunun ?T? nin kanadı altına girmesi için ayar gerektirir.
Harf Aralıkları: Harf aralıkları ayrı bir metin bloğuna bütün olarak yapılır ve buna izleme de denir. Bu, harf çiftlerinin arasındaki mesafeyi ayarlayan harf aralığından farklı bir şeydir. Harf aralıkları okunaklığı artırmak ve belirli bir alana metni oturtmak için kullanılır.
Hizalama: Metnin marjlar arasındaki yerleşimi. Metin genellikle sadece bir marja sola sola yada sağa hizalanır ve sola sağa yaslı, yada soldan sağdan bloklu olarak adlandırılır. Her iki marjdada yaslanan metne bloklu metin denir.
İnisiyal Harf: Bir paragrafın ilk büyük harfinin daha büyük puntoyla yazıldığı ve ilk satırın üstüne hizalandığı bir doküman stilidir. Metinde bölüm gibi yeni bir ayrımın başladığını gösterir.
İtalik: Bir yazı tipinin eğik yada el yazısı benzeri sürümü. Düz duran yazı tiplerine genellikle roman denir.
Kabartma Harf: Bir paragrafın ilk büyük harfinin daha büyük puntoyla yazılması ve metnin ilk satırının çizgisine hizalanması.
0 coment�rios:
Yorum Gönder